
Een spier verandert aan het uiteinde in een pees. De spieren die de voet laten bewegen bevinden zich voornamelijk in de kuit, veranderen rondom de enkel in pezen en lopen als pees verder door de voet. De spier die zorgt voor het buigen van de grote teen verandert aan de achterzijde van de enkel in een pees. Dit is de ‘flexor hallucis longus’, ofwel: lange buigpees van de grote teen.
Aan de binnenzijde van de enkel maakt de pees een bocht en glijdt door een smalle tunnel: de tarsale tunnel. Bij het buigen van de teen, tijdens het lopen, glijdt de pees heen en weer door deze tunnel. Er kunnen verschillende redenen zijn waardoor de pees niet meer goed door de tunnel glijdt. Zo kan extra spanning rond de tunnel verhinderen dat de teen omhoog kan bewegen.
Een te strakke buigpees van de grote teen kan, naast stijfheid, ook allerlei andere voetklachten veroorzaken zoals:
Er zijn veel oorzaken die een probleem met de lange buigpees van de grote teen veroorzaken waardoor voetklachten ontstaan, bijvoorbeeld:
Klachten te strakke buigpees
Door het vastlopen van de buigpees rondom de enkel kunnen er allerlei voetklachten ontstaan. Zo wordt het looppatroon verstoord door een stijve grote teen waardoor de enkel, knie en heup meer gebogen worden tijdens het lopen. Dit met als gevolg dat het bekken meer naar achteren wordt gekanteld.
Diagnose te strakke buigpees
Uw specialist herkent een te strakke buigpees door middel van het lichamelijk onderzoek, echografisch onderzoek en een eventuele röntgenfoto of MRI-scan.
Afhankelijk van de klachten gaat de voorkeur uit naar een niet-operatieve behandeling. Geeft dit echter onvoldoende resultaat dan kan een operatie uitkomst bieden. Uw behandeling kan bestaan uit:
Het doel van de operatie is dat de lange buigpees van de grote teen zijn normale functie terugkrijgt, voor zover de conditie van de pees het toelaat. Hiermee wordt dus geprobeerd de normale functie van de voet te herstellen. Deze operatie gebeurt over het algemeen door middel van een kijkoperatie.